home|
nieuwsbrief |
Zorg over ZORG verzekering 2
De vraag naar zorg zal door de vergrijzing toenemen. Wat ook een belangrijke rol speelt, is de onvermijdelijke ontwikkeling van vaak zeer dure medicijnen en nieuwe technologieën en ons gezamenlijk onvermogen om daarin keuzes te maken. De doorsnee Nederlander zal , daarnaar gevraagd, de mening uiten dat ingeval van ziekte "alles uit de medische kast moet worden gehaald, desnoods tot iedere prijs, om genezing te realiseren". Ja, de tijden leren dat die prijs nu moet worden betaald, en dat gaan we in ons centenzakje voelen.
De nieuwe zorgverzekering is alleen niet zo'n revolutie als wel gesuggereerd wordt. De huidige Minister profiteert volop van hetgeen zijn voorgangers al hadden voorbereid, gebruik ook makend van de tijd, de tijdgeest, de veranderende opinie, en de druk vanuit wellicht Brussel?
Blauwe plekken verdwijnen
Sommige mensen hoeven zich maar even te stoten en een flinke blauwe plek wordt
zichtbaar. Pijnlijk, maar ook vervelend. Toch kun je iets doen om te zorgen dat de
blauwe plekken snel weer verdwijnen. |
Hebben wij altijd een ideale ziekte kosten voorziening gehad?
Het verplichte ziekenfonds heeft ons land feitelijk te danken aan de Duitse bezetters. Totaan de Tweede Wereldoorlog bestonden er vrijwillige fondsen - de eersten dateren al uit de tijd van de gilden in de 17de eeuw - waar mensen zich tegen een vaste "premie" konden verzekeren voor bepaalde soorten van medische hulp. Er werd niet al te zeer gekeken naar gezondheid of leeftijd. Wel komt de regering in 1912 -op dringend verzoek van de artsen - een 'welstandsgrens' vast. De bovengrens voor het ziekenfonds.
Na de Tweede Wereldoorlog blijft het Duitse Ziekenfonds-besluit gewoon bestaan. In 1964 komt KVP-minister Veldkamp met de Ziekenfondswet,(KVP is opgegaan in het CDA) maar deze bevat nauwelijks ingrijpende wijzigingen.
De toenemende kosten van de gezondheidszorg dwingt ook de "beter gesitueerden" tot het zich verzekeren voor medische kosten. Op die manier ontstaan in de jaren 50 de eerste particuliere ziektekostenverzekeraars, in veel gevallen opgericht door de ziekenfondsen. Paradoxaal genoeg, zijn het rond 2000 juist weer particuliere verzekeraars, die de noodzaak zien om een ziekenfonds op te richten, visie?
Opvallend verschil met de fondsen is dat het bij de particuliere verzekeringen om een
wat je nu een restitutiepolis noemt : de verzekerde betaalt de rekening eerst zelf en
declareert die vervolgens bij de verzekeringmaatschappij.
Het idee van een volksverzekering tegen ziektekosten, is al naar voren gebracht door de KVP'er Jo Hendriks, maar velen zijn gevolgd meestal zonder onderbouwing van de plannen. De staatssecretaris van Volksgezondheid in het kabinet-Den Uyl (1973-1977 - Den Uyl was een bekende voorman van de PvdA -) heeft behalve over de basispolis ook vergaande plannen over wie de regie in de zorg moet krijgen. Tot een wetsvoorstel is ook Hendriks nooit gekomen.
In de jaren zeventig en tachtig komt steeds meer een faktor aan de orde van een geheel ander soort risiko: de selectie. Particuliere verzekeraars richten zich meer en meer op jonge, gezonde klanten en bieden hen lage premies. Ouderen en mensen met een slechte gezondheid kunnen/moeten in een speciaal ziekenfonds voor ouderen of in het vrijwillig ziekenfonds. Om de premie daarvoor betaalbaar te houden, zorgde de overheid jarenlang voor forse bijdragen. Het begin van het eind van de geïdealiseerde maar eigenlijk nooit echt bestaand hebbende solidariteitgedachte.
Vergeten mag ook niet worden, dat particuliere verzekeraars doorgaans vaststaande voorwaarden/vergoedingenlijsten hanteerden, maar dat de gezamenlijke ziekenfondsen zelden met dergelijke opsommingen kwamen en er heel veel achteraf of mitsen met vooraf toestemming nodig was om zekerheid te krijgen over wat wel en wat niet voor vergoeding in aanmerking kon komen. Met overigens net als bij particuliere verzekeraars ook bij ziekenfondsen door die "handmatigheid" grote verschillen.
In 1986 grijpt de overheid in: de twee aparte ziekenfondsen worden opgeheven. Particuliere verzekeraars moeten de 'dure risico's
tegen een wettelijk vastgestelde premie accepteren voor de zogeheten
"standaardpakketpolis". De verliezen over deze nieuwe polis, waarvan de inhoud grotendeels overeenkwam met het voormalige ziekenfondspakket, worden via een solidariteitsheffing omgeslagen over alle particulier verzekerden (WTZ en MOOZ).
De van overheidswege vastgestelde premie voor ouderen en ernstig zieken is een stuk
hoger dan vroegere ziekenfondspremie. En ze kunnen niet kiezen voor een goedkopere
verzekering. Omgekeerd voelen de particulier verzekerden de in hun ogen onterechte
bijdrage, zeker tegen de tijd dat deze bijdragen hoger werden.
Op verzoek van het kabinet-Lubbers 2 ( Lubbers kwam voort uit het CDA ) presenteert voormalig Philips-topman Wisse Dekker in 1987 zijn befaamde rapport "bereidheid tot verandering". Kern daarvan is wederom het idee van de basisverzekering voor alle burgers die dan moet worden uitgevoerd door zorgverzekeraars, zodat als gevolg van de door velen geroemde marktwerking de prijs laag zouden moeten houden. PvdA-staatssecretaris Hans Simons (1989-1994) omarmt de plannen en struikelt erover.
Pas aan het eind van Paars-2 pakt D66-minister Els Borst van Volksgezondheid - zelf voormalig arts , en aangemoedigd door een advies van de SER - de draad weer op. En opnieuw de basisverzekering die voor iedereen toegankelijk is en waar commerciële verzekeraars elkaar beconcurreren.
Een besluit laat Borst over aan haar opvolger, minister Hoogervorst, die - geholpen door duidelijke afspraken in het regeerakkoord - aan het werk gaat. Op verzoek van het CDA is vastgelegd dat de lagere inkomens een zorgtoeslag krijgen.
Rond de 6 miljoen huishoudens zullen een toeslag krijgen om de zaak betaalbaar te houden, wat een giga administratie vereist, rondpompen van geld, maar noodzakelijk voor de politieke en maatschappelijke steun.
In december 2004 stemt de Tweede Kamer in met de basisverzekering, een half jaar later volgt de Eerste Kamer. Ruim een kwart eeuw na de aanzet door KVP'er Jo Hendriks is de volksverzekering een feit. De vraag 'bent u ziekenfonds of particulier' behoort definitief tot het verleden. Hoewel......... op het vlak van de diverse en nog veel meer volgende aanvullende polissen, zullen er wederom weer grote verschillen ontstaan. Er zijn altijd meer verzekerbare oplossingen, voor veel meer medisch nieuwe vondsten en betere verzorging in ziekenhuizen. Niet voor niets wordt het medisch hotel geïntroduceerd. Kosten natuurlijk wel premie. Zal niet iedereen kunnen betalen. Dus op het vlak van eenheid zal dat punt domweg niet gescoord kunnen worden.
Concurrentie tussen verzekeraars ten behoeve van lagere premies? Qua namen zijn er heel veel verzekeraars, het aantal concerns wat er achter zit, een stuk minder. Concerns, die elkaar ook op ander terrein tegenkomen, andere schadeprodukten, bankiers, pensioenbeheerders, en noem maar op. En ondanks dat sommige verzekeraars wel eens een misser produceren, heeft men doorgaans uitstekende rekenmeesters in dienst. En een goed lobbyende vereniging met bekende "kopstukken" , zoals een meneer Wiegel. Was die niet van diezelfde partij van die net besproken Minister?
De vereniging van zorgverzekeraars kunt u met deze link bereiken..
Natuurlijk zullen er hier en daar premies naar beneden gaan, maar dan zal de achterliggende reden zijn een grote groep verzekerden in één keer binnenhalen, zoals daarvoor ook al mogelijk was. Dus bedrijven, dus organisaties, desnoods patiëntenverenigingen, belangenclubs, als het maar om grote aantallen gaat. Dus in de meeste gevallen zijn de mensen die een reguliere baan hebben, in staat om zo'n 10% korting te pakken. Individualisten hebben .......pech.
een lang leven beschoren?
Gegeven de riskante raakvlakken met "Europa" kon dit systeem wel eens een korte levensduur hebben, en beginnen we gewoon weer opnieuw.We zullen het zien.
Voor het vervolg op de inhoud, in het byzonder de tandartsvoorziening, Méér »