Marokko in de focus / zon

In het Arabisch wordt Marokko Maghreb genoemd, staat voor de plaats waar de zon ondergaat. Doorgaans is de verklaring hiervan, dat Marokko destijds het uiterste uiteinde van het Islamitische Rijk was en symbolisch gezien de zon hier onderging. De naam Maghreb komt meer voor dan alleen in de betekenis van Marokko, kan daarom wel eens verwarrend zijn.

De taal van de Tamazight verklaart de naam Marokko uit een verbastering van "murakuk", waarvan het eerste deel "mur(t)" zou staan voor 'land' en "akuk" dat 'god' betekent, land van god dus. De stad "Marrakech" draagt deze naam nog.

In 1912 werd Marokko ingelijfd door Frankrijk. De staat Marokko is ontstaan na de vrijmaking van Frankrijk op 2 maart 1956. In de periode 1976-1979 annexeerde Marokko de Westelijke Sahara , wat veel verzet heeft opgeleverd, ondermeer door de bevrijdingsorganisatie Polisario.
In het noorden van Marokko liggen nog twee Spaanse exclaves: Ceuta en Melilla.

De oorspronkelijke bevolking van Marokko werd gevormd door de Berbers. Na de val van Carthago in de tweede eeuw, kwam ook Marokko onder Romeins bestuur. Na de val van het Romeinse Rijk kwam het Byzantijnse Rijk (533) met haar invloed tot ver in Spanje.
Bekende dynastieën waren de Almoraviden, de Almohaden en de Meriniden.

Tanger

In het Arabisch/Tamazight: Tandja, nagenoeg een half miljoen inwoners, wordt voornamelijk bewoond door arabieren en imazighen, ligt aan de Straat van Gibraltar, en is belangrijk voor het vervoer van goederen en mensen tussen Europa en Afrika. Er is een regelmatige veerbootverbinding tussen Tanger en de Spaanse steden Algeciras en Tarifa .

Onder de naam Tingis is de stad in de 5e eeuw v. Chr. door Phoeniciërs gesticht, maar volgens de Amazighische mythologie is de stad door de held Sufax gebouwd, zoon van de godin Tinga (tindjis) en de Griekse Heracles.
Er een treinverbinding tussen de stad en andere Marokkaanse steden zoals Casablanca en Rabat.

Volubilis

Vermoedelijk is de stad gebouwd op de resten van een eerdere stad van de Carthagers uit de 3e eeuw voor Chr. en hebben de Romeinen daar hun nederzetting op gefundeerd. Volubilis was het bestuurlijke centrum voor dit deel van Romeins Afrika.
In Volubilis vonden ook de contacten plaats tussen de Amazigh stammen en de Romeinen, die er nooit in geslaagd zijn om deze stammen te onderwerpen, wanneer dat wederzijds voordeel opleverde, werkten de Amazigh met de Romeinen samen. Na de Romeinse periode bleven er nog zeker gedurende 1000 jaar mensen in Volubilis wonen. De stad werd pas in de 18e eeuw verlaten en afgebroken, de resten werden als bouwmateriaal benut voor de constructie van de paleizen van Moulay Ismail in het nabijgelegen Meknes. De ruïnes zijn in goede staat en er bevinden zich zo'n 30 mozaïeken van hoge kwaliteit nog op hun originele plaats.

Fez of Fès

Met een bevolking van 940.000 personen Fez de op twee na grootste stad van Marokko, na Casablanca en Rabat, en is een van de "vier koningsteden", samen met Marrakesh, Meknès en Rabat.
De stad werd gesticht door Idris I in 789, in 810 werd de Kairoyine moskee gebouwd en in 859 de Karueein universiteit gesticht. Na de reconquista vluchten veel moslims uit Spanje naar Fez. In 1548 werd Fez deel van het Marokkaanse Rijk en zelfs hoofdstad.

Meknès

De stad is gelegen op een vlakte niet ver van het Atlasgebergte en de stad Fez, de bevolking bedraagt naar schatting 600.000 personen, en is haar bestaan begonnen als een nederzetting om een kasbah (of fort) heen in de achtste eeuw.
Onder sultan Mulai Ismail van de Alawiden werd Meknès de hoofdstad van dat rijk van 1675 tot 1728, is nog steeds omringd met stadswallen en wordt, vanwege haar schoonheid ook wel het Versailles van Marokko genoemd.

Beni Mellal

De stad ligt ten zuidoosten van Casablanca en ten noordoosten van Marrakech, telt ongeveer 163.000 inwoners in het centrum van Marokko in Tadla-Azilal.

Agadir

Agadir is één van de grootste toeristische trekpleisters van Marokko, is een havenstad aan de westkust met ongeveer 600.000 inwoners. De stad, tien kilometer ten noorden van de monding van de Wadi Sous, is in 1505 door de Portugezen gesticht en viel in 1541 toe aan koning van de Sous. Agadir werd in 1605 voor het eerst door Nederlandse handels - vaarders aangedaan; het vierhonderdjarig bestaan van deze handelsrelatie tussen Nederland en Marokko was in het jaar 2005 reden voor exposities in Nederland.

Ouarzazare (arabisch Warzazat

De naam betekent letterlijk "deur van de woestijn", maar inderdaad worden vele excursies naar de Sahara begonnen vanuit Ouarzazare, met zo'n 40.000 inwoners niet een vreselijk grote stad op zich in het zuiden van Marokko. De stad bevind zich exact tussen het Anti-Atlasgebergte en het Hoge-Atlasgebergte in en herbergt de grootste filmstudio van de wereld. Vele bekende films werden in hier studio opgenomen, om welke reden de stad ook wel het Hollywood van Marokko wordt genoemd.

Ten oosten van Ouarzazate ligt El Mansour Eddahbi, een meer van enkele kilometers lang, is door de Marokkanen zelf aangelegd en is gezien de droogte in het gebied mag dat een fenomeen heten.

Marrakesh of Marrakech

De stad is gelegen op de vruchtbare Haouzvlakte aan de voet van de Hoge Atlas in het westen van het land, in 1062 gesticht door Yusuf ibn Taschfin en vormde toen de hoofdstad van het rijk van de Almoraviden. In de twaalfde eeuw werd het de hoofdstad van de Almohaden en een belangrijke handelsstad voor de caravanroutes in de Sahara.

De stad ligt 230 km van Casablanca en 310 km van de hoofdstad Rabat. Ongeveer 250 km ten zuidwesten ligt de toeristische badplaats Agadir aan de Atlantische Oceaan. In de nabijheid ligt de havenstad Safi.

Marrakech is de voormalige hoofdstad van Marokko, veel historische bezienswaardigheden, gezellige markten, een mengeling van oosterse mystiek. Hoogtepunt zijn de ontelbare nauwe straatjes van de eeuwenoude Medina (= oudste deel van de stad meestal met nauwe straatjes ), het bekende Djeme el-Fna plein. De oude Medina is geheel ommuurd met rode vestingmuren, die op sommige plaatsen wel 10 meter hoog zijn. Vanwege de rode/okerkleurige muren wordt Marrakech ook wel El-Hamra genoemd, de Rode Stad, met tal van moskeeën, paleizen en islamitische bouwwerken. Vergeet niet het Bahia-paleis met zijn naar jasmijn en sinaasappelbloesem geurende tuinen, of het Dar Si Said-paleis, waar tegenwoordig het museum voor Marokkaanse kunst in gevestigd is. De Koutoubia moskee is de beroemdste moskee van de stad, daarnaast niet te vergeten de Hassan II Moskee, gelegen op een schiereiland in de stad. Andere bezienswaardigheden zijn onder meer het 16e eeuwse mausoleum voor de Sultans, de Ben Youssef-medersa en de resten van het paleis van El Badii, door Ahmed Mansour gebouwd met goud, onyx en Italiaans marmer dat hij geruild had voor suiker. Ook de Ville Nouvelle ( nieuwe stad ), net buiten de muren van de Medina, is met haar clubs en hotels een wijk die u gezien moet hebben. Hier hebben internationale beroemdheden en de nouveau riche van Marokko hun optrek. In het centrum van Marrakech vindt u - naast allerlei leuke winkeltjes - de beroemde souks : een aantal grote bazaars, met elk een eigen specialisme. Ook in de wijk Mouassine vindt u veel winkels. Over het algemeen bevinden zich hier de meer chique galeries.

Casablanca Arabisch: ed-Dar el-Beida

De belangrijkste haven van het land, gelegen aan de Oceaan, met meer dan 3 miljoen inwoners de grootste stad van Marokko.

Op of nabij het huidige Casablanca lag al vanouds de nederzetting Anfa, vermoedelijk daterend van de tijd van Carthago. Omdat Anfa een broeinest van piraten zou zijn , werd de stad door de Portugezen in 1468 vernietigd en in 1515 herbouwd. Het werd door sultan Sidi Mohammed Ben Abdallah herbouwd als Dar el-Beida.

Rabat

Rabat ligt aan de Atlantische Oceaan op de linkeroever van het Bou Regreg estuarium, tegenover de plaats Salé. Als gevolg van dichtslibben neemt de betekenis van de haven af, maar Rabat heeft nog steeds een belangrijke textielindustrie en is de hoofdstad van Marokko en telt circa 730.000 inwoners.

De bewoning stond tijdens de Romeinse periode bekend als Sala, er werd rond 700 een versterking gebouwd en in 1150 bouwde de Almohadische sultan Abd al-Mumin hier een burcht , de latere Kasbah van Oudaïa, een moskee, en een verblijf. Het geheel werd een een ribat genoemd, een vesting. De huidige naam komt van Ribat Al Fath, wat "het kamp van de overwinning" betekent. Ya'qub al-Mansur, een kleinzoon van Abd al-Mumin, liet de vesting uitbreiden tot een ommuurde stad die als basis diende voor de Almohadische expedities in Andalusië.

De smaak al te pakken ? Kijk dan op onze receptenpagina "Keuken startpagina" voor de voorpret via de maag...

top pagina

---